"175 lat żelaznej drogi do Europy" - wystawa plenerowa

Z okazji przypadającej w tym roku 175. rocznicy otwarcia Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej Stacja Muzeum przygotowała wystawę plenerową o tej królowej polskich dróg żelaznych i wiążącej się z nią  ściśle historią polskiej kultury, obyczajowości, techniki, gospodarki i polityki. Wystawa przybliża początki  kolei, okoliczności jej powstania i funkcjonowania.

 

Kolej Wiedeńska była pierwszą linią kolejową w Królestwie Polskim i zarazem jedną z najdłuższych linii kolejowych w ówczesnej Europie (307 km). Łączyła Warszawę przez Skierniewice, Piotrków i Częstochowę z Koleją Krakowsko -  Górnośląską, a przez nią z Krakowem, Wiedniem i Wrocławiem. Znaczącym faktem było to, że pomimo panującej władzy carskiej Rosji  kolej ta powstała z inicjatywy Polaków, zbudowana była przez Polaków i w większości pracowali na niej głównie Polacy, a rozstaw szyn był nie szerokotorowy, jak w Rosji lecz normalnotorowy jak w reszcie Europy.

 

Głównymi pomysłodawcami i inicjatorami budowy drogi żelaznej był hrabia Henryk Łubieński, jego brat Tomasz Łubieński, Piotr Steinkeller,  naczelnym inżynierem Stanisław Wysocki. Wierzyli oni, że w trudnych czasach zaborów wzrost zamożności społeczeństwa poprzez ulepszenie środków komunikacji  może zapewnić krajowi utrzymanie tożsamości narodowej. Na trasie „wiedenki” znalazło się 21 miejscowości z dworcami, przy budowie których zatrudniani byli uznani architekci: Henryk Marconi (Warszawa), Teofil Schiller (Grodzisk), Jakub Gay (Żyrardów), Adam Idźkowski (Skierniewice), Jan Heurich. 14 czerwca 1845 r. to dzień otwarcia pierwszego odcinka kolei z Warszawy do Grodziska.

 

Z tej okazji uroczysta inauguracja wystawy odbyła się właśnie w Grodzisku  w parku im. Hr. Skarbków. Obecnie jest prezentowana na peronie Stacji Muzeum.

 

 

Fotografia ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie