Film powstał przy współpracy: Urzędu Miasta Marki, Urzędu Miasta i Gminy Radzymin oraz Stacji Muzeum i Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie. Jest on wspaniałą opowieścią o historii zlikwidowanej 31 sierpnia 1974 roku wąskotorówce, która przez ponad 80 lat służyła mieszkańcom prawobrzeżnej Warszawy.

Kolej ta powstała w 1896 roku i łącząła Warszawę z Markami, Radzyminem oraz okresowo z Jabłonną. Jej uruchomienie stanowiło ważne osiągnięcie inżynieryjne, a inicjatywa była wspierana przez właścicieli fabryk i przedsiębiorców, którzy ulokowali swoje warsztaty wzdłuż dzisiejszej ulicy Radzymińskiej, biegnącej z warszawskiej Pragi aż do Marek. Prace nad linią ruszyły już w 1896 roku, kiedy Julian Różycki (farmaceuta, fundator gimnazjum i liceum im. Władysława IV oraz założyciel legendarnego Bazaru) otrzymał zezwolenie na budowę nowej linii o rozstawie szyn wynoszącym 800 mm. Inicjatywa ta, mocno wspierana przez inżyniera Adama Dzierżanowskiego, cieszyła się dużym uznaniem podróżnych. Efektem tego było przedłużenie linii kolejowej (w 1899 roku) do Radzymina.

Ten nowoczesny środek transportu (jak na tamte czasy) stanowił udaną odpowiedź na wielkie problemy komunikacyjne i był rozwijany przez kolejne dekady. Mimo trudnych okresów, takich jak lata 1915–1916, potrzeba funkcjonowania tego rodzaju komunikacji wciąż istniała. Nawet w czasie II wojny światowej Marecka Kolejka Dojazdowa nie przestała funkcjonować. Dołączano do niej nawet wagony towarowe, a pociągi pospieszne zatrzymywały się na wybranych stacjach. W roku 1943 wybudowano łącznicę umożliwiającą połączenie z wąskotorówką biegnącą do Jabłonny. Ostatni bezpłatny pociąg ruszył ze stacji w Radzyminie 31 ostatniego dnia sierpnia 1974 roku o godzinie 21:33, kończąc wspaniałą historię tego rodzaju środka transportu publicznego.

Stacja Muzeum objęła film swoim patronatem i udzieliła wsparcia zarówno finansowego, jak również merytorycznego.